Uruguay legaliseerde cannabis in 2013 volledig, eerder dan waar ook, en verleent de clubs een vergunning via een staatstoezichthouder — deze lijst komt dus rechtstreeks van het IRCCA in plaats van te zijn samengesteld uit registers en bedrijfsvermeldingen, zoals die van Spanje. Elke club hieronder heeft een vergunning die geldig was toen het register voor het laatst is uitgelezen.
Wat deze lijst niet dekt
Het IRCCA publiceert het departement van elke club en niets fijnmazigers — geen straat, geen plaats. Geen enkele Uruguayaanse club heeft hier dus een adres of een speld op de kaart, en niets wordt afgeleid: een locatie die we niet kunnen bevestigen, publiceren we niet. Wat het register wél geeft, is de vergunningsdatum en, voor ongeveer een derde ervan, het contactadres dat de club zelf voor publieksvragen heeft opgegeven.
Hoe de wet hier werkt
Uruguay heeft cannabis in 2013 gelegaliseerd met de Ley 19.172 — als eerste land ter wereld — en ledenclubs zijn een van de drie wettelijke routes, naast verkoop via de apotheek en thuisteelt. Clubs hebben een vergunning van IRCCA, de staatstoezichthouder, zijn begrensd op 15 tot 45 leden en 99 planten, en werken zonder winstoogmerk. Dit is een wettelijk kader, geen gedoogd kader, en geen detailhandel.
Alleen voor leden van 18 jaar of ouder, en uitsluitend voor Uruguayaanse staatsburgers of mensen met een legale verblijfsstatus die bij IRCCA geregistreerd zijn. Toeristen en andere niet-ingezetenen kunnen geen lid worden van een club, kunnen niet kopen bij een apotheek en kunnen ook niet door een lid worden aangemeld — die beperking staat in de wet zelf, het is geen clubregel.
Instituto de Regulación y Control del Cannabis (IRCCA)